Tips baby 8 maanden 2014,how 2 house train a puppy,my potty training chart nz,childhood viral pneumonia - Downloads 2016

Mattie en Alexander (toen 8 maanden oud), toen we voor het eerst met het vliegtuig op vakantie gingen. Wat je moet weten voor je vertrekt is dat kinderen tot 2 jaar geen aparte stoel krijgen op het vliegtuig (tenzij je hier natuurlijk een extra kindertarief voor betaalt).
Allemaal goed en wel, een kleine rugzak of tas als handbagage, maar eens er een kind in het spel is investeer je beter in een trolley. Pedagogisch verantwoord is het waarschijnlijk niet, maar niets is handiger dan je kind een snack toestoppen om het stil te houden tijdens een lange vlucht. Wanneer je met een kind onder twee reist mag je daarvoor zelf flesjes meebrengen op het vliegtuig die meer dan de toegestane hoeveelheid vloeistoffen (100ml, dus) bevatten.
Ik pakte verschillende soorten speelgoed om Alexander tijdens de vlucht mee te entertainen: duplo, een puzzel, autootjes , stickers en een kleurboek met kleurpotloden. Natuurlijk hebben we ook geprobeerd om Alexander onderweg wat te laten slapen, met wisselend succes. Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email. Wat leuk dat ik je site gevonden heb: eindelijk een normale goed leesbare site over Rapley.
Eigenlijk vind ik de Rapley methode minder geschikt voor een KDV, omdat je er toch wel echt bij moet blijven.
Laat ik beginnen te zeggen dat ik zelf geen ervaring heb met kinderdagverblijven en ook niet met rapley bijvoeden in de eerste maanden en oppassers. Eerst mijn reactie met betrekking tot het schema: de eerste maand probeerde ik onze baby zoveel mogelijk in alle rust te laten knoeien met het eten. Dan wat betreft rapley en derden en dan met name een kinderdagverblijf: ik zou er zelf niet voor kiezen in de eerste twee maanden. Nu wil ik nogmaals benadrukken geen ervaring te hebben met kinderdagverblijven, maar kan ik me wel voorstellen dat alledrie de zaken daar niet zoveel aan de orde zijn als ik zou willen. Ik vind dat je zeker de eerste tijd echt wel alert moet zijn dat er geen grote stukken in de mond verdwijnen en dat alles goed gaat en daarom zit je het liefst zelf pal naast je kind. Je kunt ook overwegen om je zoontje daar wel een pureetje te laten eten (even aannemende dat hij er niet de hele week heen gaat): zelfgemaakt of uit een potje. Ik wilde even als tip geven om naar een gastouder te gaan kijken in plaats van een kinderdagverblijf. Ik begrijp haar vraag niet goed dat ze zich afvraagt of het wel kan omdat je bij stukjes eten erbij moet blijven. Of je meteen je kindje volgens de Rapley-methode te eten geeft of pas later nadat hij eerst prutjes heeft gehad, maakt naar mijn idee weinig uit.
Overigens mag ik verwachten dat een goede KO-leidster tijdens de opleiding echt wel iets over Rapley leert. Voor wat betreft een schema; gewoon het eten aanbieden op de momenten dat jijzelf eet of in het geval van de KO er gegeten wordt. Vergeet natuurlijk niet te melden op de KO dat het in ieder geval altijd belangrijk is dat je kindje tijdens het stukjes-eten goed rechtop zit.
Ik zou zeggen; overleg met de KO, bespreek hoe jij het graag wilt en er zullen (misschien met hier en daar een kleine aanpassing) vast genoeg mogelijkheden zijn om jouw kindje gewoon stukjes te laten eten.
Potjes heeft hij na verloop van tijd wel gekregen vanwege het gemak (wat we thuis weer compenseerden door heel netjes te Rapleyen…) maar nooit potjes met gemengde ingredienten omdat dat niet lijkt op en smaakt naar de groente en fruit die hij thuis kreeg.
Het viel me op dat ze bij het kinderdagverblijf niet zo goed op de hoogte waren van deze methode. Mijn dochter (van 3 maart 2012) kreeg de eerste 6 maanden uitsluitend BV en daarna begonnen met stukken fruit. Jammer vind ik het wel dat ik voortdurend het gevoel heb een soort geitenwollensokken moeder te zijn.
Onze spruit ligt ook in de co-sleeper (overdag niet handig, want hij tijgert!) en drinkt tussen de 1 en 3x per nacht.
Overdag slaapt mevrouwtje zelden, alleen in het grote bed met mij of in de Boba Carrier (heerlijk ding trouwens!) of tijdens een wandelingetje buiten in de maxicosi-op-kinderwagen. Deze keer had ik besloten om niet extra te investeren in extra beenruimte, maar kregen we alsnog een plekje vooraan in het vliegtuig toebedeeld.
Vooral omdat een kind onder 2 geen eigen handbagage mag meenemen in het vliegtuig, en je dus alles bij jouw handbagage moet proppen. Pak dus veel en vooral verschillende snacks in voor je peuter of kleuter, zodat je hem als de nood het hoogst is telkens een ander, interessant en lekker hapje kan toestoppen. Geen overbodige luxe wanneer je met een baby reist die nog flesvoeding krijgt, maar vrij handig eens je met een peuter op stap bent. Om een of andere reden heb ik het properste kind ter wereld, tot je hem op een vliegtuig zet.
Heb je er ook zo eentje in huis, neem dan zeker een stuk of 2-3 kleine boekjes mee voor onderweg.


Alexander was nog te jong om lang te kunnen kijken, maar voor een kwartiertje afleiding is tablet of draagbare dvd-speler erg handig.
Hoewel onze terugvlucht van 4 uur midden in de nacht was, heeft hij maar een klein uurtje geslapen.
Als de nood het hoogst is werken die ook perfect om plakhandjes en een plakmond mee af te kuisen.
Rapley betekent voor mij namelijk niet alleen zelf en stukken eten, maar ook: rust, tijd en aandacht. Er zijn natuurlijk veel meer kinderen die ten eerste geluid maken en ten tweede aandacht nodig hebben. Worteltjes of peer uit een potje smaken namelijk, in tegenstelling tot bijvoorbeeld broccoli, wel daadwerkelijk naar wortel of peer. Bij een kinderdagverblijf (uitzonderingen daargelaten) hebben ze minder tijd en aandacht voor je kind en bij een gastouder zijn toch meer kinderen dan thuis en toch meer aandacht. Maar… een hapje puree geef je en dan kun je in principe even naar een ander kind kijken. Ook nadat hij prutjes uit een potje heeft gegeten, zal hij uiteindelijk moeten leren stukjes te gaan eten. Volgens mij zitten ze bij de meeste dagverblijven gewoon netjes met zijn allen aan tafel, dus voldoende oog voor ieder kindje tijdens het eten, lijkt mij. Het is trouwens maar een naam; als je het stukjes-eten noemt, zijn ze er ineens wel mee bekend misschien? Ook al is ons kindje de enige die op die manier haar eten krijgt op de KO, ze weten er daar (altijd in goed overleg met ons) heel erg goed mee om te gaan en vinden het heel erg leuk om te doen.
Dus zelfs toen hij bijna een jaar was at hij de potjes met maar een soort fruit of een soort groente voor 4 en 6 maanden. Gelukkig maakte mijn zoon al hun twijfels en vragen goed door stralend hele boterhammen op te eten en alles te lusten wat ze hem voorzetten. Snap het ook wel een beetje: als je gewend bent om dat niet te doen ben je misschien bang voor verstikking. Bovendien denk ik dat baby’s daar ouder voor moeten zijn, mocht je ze wel vlees willen geven. Bij onze zoon van 7 gaven we bijna alleen maar potjes, door omstandigheden en gebrek aan inzicht.
Maar dat is geen enkel punt, want ze ligt vanaf het moment dat ik naar bed ga lekker naast mij (we hebben het ouderlijk bed tegen haar ledikantje aangeschoven dus ze ligt veilig:)) en dan is het dus een gevalletje van lekker-niet-het-bed-uit-hoeven. Ofwel mensen vinden het vergezocht, ofwel mensen voelen zich aangevallen die het anders doen. Een beetje over de Rapley methode (zelf doen) en vooral veel over eetopvoeden, want daar schrijf ik het liefste over.
De eerste vliegtrip die we maakten hadden we tijdens de heenreis extreem veel geluk: omdat het vliegtuig lang niet volgeboekt was kregen we toch gewoon drie plekjes. Tijdens de terugvlucht zaten we op een gewone plek halfweg het vliegtuig, en ook dat blijkt bijzonder haalbaar met een kind op schoot.
Denk hierbij aan: een stukje kaas (type babybel), een stuk fruit (banaan is makkelijk), een koekje, een zacht snoepje, een zakje knijpfruit, een zakje knijpyoghurt.
Op onze eerste vlucht werd er meer dan eens naast de pamper gekakt (sorry, too much information, maar ik probeer maar uit te leggen dat reservekledij echt wel nodig is) en was ik maar wat blij dat ik een outfit of twee extra in de handbagage zitten had.
Voor we op het vliegtuig stapten mocht Alexander het al even betasten, zodat hij iets had om naar uit te kijken tijdens de vlucht. Het is handig dat je op zo’n moment een klein dekentje bijhebt, waarin je kind zich vertrouwd voelt. Toch nog een klein plekje over, dan is een pak vochtige doekjes speciaal voor het gezicht en de handen ook geen slecht idee.
Bovendien is er met een gastouder in overleg vaak meer mogelijk dan op een kinderdagverblijf. Meestal komt dat omdat de meeste ouders Rapley niet hanteren en daarmee de kindjes op de opvang dus ook prutjes krijgen.
Misschien komt dat ook omdat bij ons op de KO heel erg gestimuleerd wordt dat het kind alles zelf ontdekt. Na vier maanden kwamen de leidsters vragen of hij misschien een potje fruit mocht, voor de gezelligheid.
Daarnaast is de mama-behoefte nog aardig groot bij die kleintjes en ook daar wordt dan goed aan voldaan. Ideaal, want op die manier kon Alexander gewoon gezellig tussen ons in slapen, wat hij dan ook het grootste deel van de trip gedaan heeft. Zelfs als je gezegend (of in een vliegtuig misschien eerder vervloekt) bent met lange benen.
Handig verdeeld in twee vakken, waardoor je als het moet zelfs een vak met jouw spullen en een met die van je kind kan inrichten.


Uiteindelijk werd alleen het water geopend, maar het gaf me een gerust gevoel dat ik toch nog een extraatje op zak had.
Je baby verschonen kan trouwens op de toiletten van het vliegtuig, al vergt dit geduld, handigheid en een gebrek aan claustrofobie. Door alle verschillende speelgoedjes in een apart zakje te doen hou je het daarnaast overzichtelijk en hoef je geen half uur in je handbagage te graven voor je het juiste item hebt. Het uitpakken zelf neemt een paar minuutjes in beslag, en daarna kan er meteen met het nieuwe cadeautje gespeeld worden.
Ook handig voor wanneer je uit de luchthaven komt en de koude Belgische lucht je hard om de oren slaat (vooral in de winter dan, natuurlijk). Bij grote broer gebeurde er nooit wat, maar nummer twee heeft er een handje van te grote stukken door te willen slikken en dat gaat dan natuurlijk niet handig.
Als je bang bent dat ze er toch iets minder goed mee om kunnen gaan, kun je je kindje op de KO zacht fruit laten eten, zoals goed rijpe peer, banaan, druif (zonder velletjes), enz. De tijd die ze krijgen om te eten, lijkt mij ook voldoende en je kindje zal zich daar ook echt wel naar aanpassen. Het mag overal mee kliederen, mag alles proeven (wat te proeven valt) en mag alles vastpakken wat het maar wil.
Daar weer naast is het ook voor de mama zelf geen straf, zo’n klein warm lijfje tegen je aan, heerlijk hoor! Het feit dat we een makkelijk kind hadden (en hebben) zal daar natuurlijk ook wel in meegespeeld hebben. Het loont dus zeker de moeite om bij het inchecken even te polsen of er toevallig nog vrije plekjes zijn op de vlucht. Mijn tip, kort samengevat: probeer te investeren in een plekje met extra beenruimte, dat maakt de vliegreis net iets aangenamer.
Mijn mama maakte een pakje met daarin enkele wasco’s + een tekening, een klein zakje snoepjes en een auto.
8 maanden was en voor het eerst naar haar toe ging), vond ze het erg leuk en is ze meteen ermee aan de gang gegaan. Maar er zijn genoeg etenswaren te bedenken waarbij je niet met je ogen voor de mond van de baby moet hangen inderdaad. En als het erop aankomt, jij als ouder wist voordat je ermee begon toch ook niet hoe het zou werken? Kijk wel even wat hun schema is in verband met de (afgekolfde melk) flesjes die je kindje ook krijgt.
Na een half jaar zijn we thuis begonnen met fruit, meneer genoot volop van banaan, mango en vooral het geglibber tussen zijn vingers. Maar neem wel vanaf het begin (dus vanaf 6 maanden) de tijd voor bijvoeding, betrek je baby en dreumes bij boodschappen doen en koken en ook aan tafel zijn er wat do's en don'ts die ervoor kunnen zorgen dat je kindje lekker gaat eten. Geen plekjes meer beschikbaar, of heb je gewoon geen zin om geld uit te geven aan beenruimte? Dit lijkt veel, maar omdat hij vooral alles zelf deed kreeg hij niet zoveel binnen en kon het op deze manier. Hetzelfde bij eventueel avondeten die ze op de KO moeten krijgen; zachte groenten en aardappel. In ons geval was het beter namelijk om eerst het vaste voedsel te geven en daarna het flesje, terwijl het volgens de Rapley-methode eigenlijk andersom zou moeten zijn.
Ik heb toen op het KDV ook verteld over Rapley en stukjes eten, maar daar hadden ze nog nooit (!) van gehoord.
Reizen met een peuter is net iets uitdagender dan met een baby, maar ook deze keer mochten we niet klagen. Voor de terugvlucht hadden we voor een klein bedrag extra een plekje met extra veel beenruimte geboekt. En nu zijn er meerdere kindjes waarvan de ouders er daardoor geinspireerd zijn om ook met deze manier van voedselintroductie aan de slag te gaan. Gaat dat goed en krijgen de leidsters meer ervaring, kun je de hardere soorten laten aanbieden. Omdat we allebei lange mensen zijn is dat sowieso geen overbodige luxe, en met een extra baby erbij al helemaal niet. Mijn ervaring is dat het gewoon een kwestie van doen is en er niet te bang en moeilijk mee om te gaan.



Nighttime potty training sleep problems solutions
Potty racers on not doppler empire
Where can i play babysitting games online


Comments

  1. mikrob, 28.07.2014
    Just the appropriate size for association of unpleasantness with.
  2. Bokkacho, 28.07.2014
    Believe of poop as something bad??that tips baby 8 maanden 2014 occurs in private, and they do not really obtain numerous units.
  3. HAMLET, 28.07.2014
    Not to force toilet education sit.
  4. ILGAR, 28.07.2014
    Taking off his diaper, make sure tricks to effective toilet education ).?These are great transition.